Küleynî bu hadisi Ebû Said el-Usfûrî’den nakletmiştir. Bu kitabın aslı günümüzde de mevcuttur ve söz konusu hadis orada şu lafızlarla rivayet edilmiştir: Abbâd, Amr’dan; o, Ebû’l-Cârûd’dan; o da Ebû Cafer’den [İmam Muhammed Bâkır] (a.s.) şöyle rivayet etti: Resûlullah (s.a.a.) şöyle buyurmuştur: “Şüphesiz ben, evladımdan on bir kişi ve sen ey Ali, yeryüzünün dayanağı, yani onun direkleri ve dağlarıyız.”
15.11.2026
8.11.2026
2.11.2026
28.10.2026
16.10.2026
15.10.2026
Sadr, asla dönüş demektir. “Sadr” aynı zamanda göğüs, gönül demektir. Ben bu kelimeyi iki anlamda açıklıyorum. Birincisi, gönlüne, bâtınına dön: Senin sadrın, bâtının, göğsün, iç âlemindir. İkincisi, “sadr” asıl ve başlangıç demektir. İkisi de aslında aynı yere çıkar. Ezeldeki aslına ve başlangıcına dönebilmek için gönlüne, sadrına dönmen gerekir.
“Yahudiler, gerçek anlamda ancak Resulullah'ın Ehl-i Beyt'inin komutası altında, İmam Ali'nin siyasi ve itikadi çizgisini takip edenlerin ve onun velâyetine tabi olanların liderliğinde yenilgiye uğratılabilir. Kur'an'ın şaşırtıcı hikmetlerinden biri şudur: Kur'an'da İmam Ali'nin velâyetinden bahsedilmesi..."
İbnü'n-Nedîm'in uzun listesinde Dırar'ın eserleri arasında saydığı bir kitabın bugün elimizde bulunması başlı başına ilginç bir durumdur; zira bu durum, İbnü'n-Nedîm'in ilk dönem kelamcılarının şu an kayıp olan sayısız kitabına dair hazırladığı fihristlerin ne kadar doğru ve gerçeğe uygun olduğunu göstermektedir.
Tabii Yasin Suresi, Mekkî surelerin son inenlerindendir. "Onların çoğunun üzerine o söz hak olmuştur, artık iman etmezler." Peki biz, Kureyş çoğunluğu üzerine o sözün hak olduğu konusunda Allah'ı mı tasdik edeceğiz yoksa başkalarını mı? Çünkü bu hitabın doğrudan muhatapları onlardır.
İbn Hazm'ın el-Muhallâ'da İmam Ali b. Ebû Tâlib'in katili Abdurrahman İbn Mülcem'i savunmasını, onu nâsıbî saymasının gerekçelerinden biri olarak zikreder. Zira İbn Hazm, sırf kendi içtihadı ve tevili doğrultusunda cinayet işlediği gerekçesiyle İbn Mülcem'i kısasa layık görmez.
Zeydî/Mu'tezilî çizgide yer alan ve Ehl-i Beyt İmamlarının (a.s.) rivayetlerini toplayan bu eserde, bu lafız doğrudan İmam Ali'ye (a.s.) dayandırılarak nakledilir. "Bu'istü beyne câhiliyyeteyni, lâ uhrâhümâ şerrun min ûlâhümâ" (بعثت بين جاهليتين، لا أخراهما شر من أولهما - İki cahiliye arasında gönderildim, sonuncusu ilkinden daha az şerli değildir / daha kötüdür.)