Amerikan İmparatorluğu Direniş Ekseni’ni yenmek için Gazze’yi ezmek istiyor

Siyonist rejimi vekil olarak kullanan ABD hükümeti, bölgedeki Direniş Ekseni'ni stratejik bir yenilgiye uğratacağı inancıyla Gazze nüfusunun tamamını ezmeye yönelik bir politika izlemektedir. Bu strateji, Washington'un Batı Asya üzerindeki Amerikan hâkimiyetini yeniden tesis etmek ve bölgedeki bağımsızlıkçı güçleri dağıtmak için son girişimi olabilir.

Yeni Soğuk Savaş: Batı İttifakı Çin, Rusya ve İran karşısında

İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden hemen sonra İsrail'in inşası tesadüfen gerçekleşmedi: Siyonist rejim, Batı'nın petrol üzerindeki, Fransa'nın Batı ve Kuzey Afrika'daki hâkimiyetini ve Hint Okyanusu ile geçiş yolları üzerindeki Anglo-Amerikan kontrolünü sağlamaya çalışmak için sahil şeridi işlevi görüyordu.

ABD’nin 11 Eylül sonrası savaşları yüzünden 4,5 milyon insan öldü

Yeni bir rapor, ABD'nin 11 Eylül saldırılarının ardından Ortadoğu ve Kuzey Afrika'da başlattığı savaşların doğrudan ya da dolaylı olarak en az 4,5 milyon insanın ölümüne ve milyonlarca insanın da yerinden edilmesine neden olduğunu ortaya koydu.

İran-Suriye ilişkileri: Ahlaki ve ilkeli politika modeli

Bu bağlamda Kemal Dîb Suriye Tarihi Üzerine adlı kitabında merhum Cumhurbaşkanı Hafız Esad'ın İran'la yakınlaşmasının nedenlerinden birinin "İran Devrimi’nin ahlaki erdemler taşıdığına ve liderliğiyle anlaşmaya varmanın mümkün olduğuna" inanması olduğunu belirtmektedir.

Yumuşama çabalarından sonra İran-Suudi-Suriye ekonomik üçgeni mi doğuyor?

Reuters, Esad'ın kardeşi Mahir liderliğindeki Suriye müzakere ekibinin Suudileri Suriye'de hâlâ aktif olan köktenci milislere sağlanan fonları kesmeye çağırdığını bildirdi. Öte yandan Riyad, Şam'dan, Suriye iç savaşında köktenci gruplar saflarında savaştıkları için yıllardır Suriye hapishanelerinde bulunan Suudilerin davasını kapatmasını da istemiş.

Neo-kompradorlar: Emperyalizmin solcu piyadeleri / James Petras'ın "STK'lar: Emperyalizmin Hizmetinde" kitabının incelenmesi

Emperyalizmin neo-kompradorlara olan ihtiyacı, siyasi aktivizmi bir istihdam piyasasına dönüştürdü. Böylece, işsiz entelektüeller ve disiplinsiz solcular, devrimci deneyimlerini ve potansiyellerini emperyalist çıkarlara satmak için yarışmaya başladılar.